Klokken die verbinden

Sinds het land in crisis is, worden er om de 14 dagen op meer dan 600 plaatsen (kerken en luidstoelen) op woensdag tussen 19.00 en 19.15 klokken geluid. Als teken van hoop en troost. De laatste luiding is 29 april a.s. 

"Het Coronavirus heeft een grote impact op het maatschappelijk leven. We leven mee met allen die besmet zijn met het virus en met hen die iemand verloren hebben als gevolg van het virus.

In het dagelijks leven zijn we gewend veel verschillende plekken op te zoeken, zoals ons werk, de school, de sportclub, de winkels en uitgaansgelegenheden. Veel van deze plaatsen zijn gesloten.
Ook veel kerken hebben besloten om hun deuren te sluiten. Kerken – de plaatsen waar eendracht en hoop een thuis hebben – kunnen niet meer gebruikt worden om deze hoop te verkondigen.

Als teken van hoop en troost; als signaal van respect voor alle mensen die werken in de hulpverlening; en om mensen met elkaar te verbinden, luiden we de klokken van hoop!" (Lees hier voor meer informatie)

Een van die kerken die meedoen is de Sint Servaasbasiliek in Maastricht. UKG bestuurslid Louis Akkermans, een rasechte Mestreechteneer, ontving een filmpje van het luiden van de “Grameer”. "Een geweldige emotionele ervaring". Deel hier zijn emoties.

Grameer is de populaire benaming voor een tweetal luidklokken (aangeduid als Grameer I en II) in de Sint-Servaasbasiliek in de Nederlandse stad Maastricht. De oude Grameer uit 1515, oorspronkelijk Sint-Servaasklok genoemd, hing tot 1983 in de middentoren in het westwerk, waarna ze verhuisde naar de pandhof van de kerk. De klok is een gemeentelijk monument. Sinds 1983 hangt de nieuwe Grameer in de zuidwestelijke toren. De klok behoort tot de oudste en zwaarste in Nederland. Het woord Grameer is Maastrichts en afgeleid van het Franse grandmère, dat grootmoeder betekent. De klok wordt enkele keren per jaar geluid door het klokkenluidersgilde "Sint Monulf en Gondulf". (Bron: Wikipedia).

 

 
   
Utrechts Klokkenluiders Gilde contact | email | 06 129 29 894